Must Read , Nice story , 👈 कुनै गाउँ मा एउटा किसान बस्थे दूध बाट दहि र मख्खन बनाएर बेच्ने काम गर्थे । एकदिन उनको श्रीमतिले उसलाई मक्खन तयार गरेर दिइन , किसान ले त्यसलाई बेच्नको लागि शहर तर्फ लागे । त्यो गोलो आकारको आकृती मा बनाइएको थियो र त्यो आकार को वजन एक KG थियो ... शहरमा त्यो किसान ले हमेशाको जस्तै एउटा पसले लाई बेचिदिए र पसलेसित चियापत्ती , चिनी , तेल र साबुन आदि इत्यादी सामानहरु खरिद गरेर गाउँतिर फर्किए । किसान गइसकेपछी .... पसलेले त्यो मक्खनलाई फ्रीजरमा राख्न शुरु गरे । उसले सोच्न थाले कि किन एउटा आकारलाई नजोखु ! वजन गरेपछी आकार वजन सिर्फ 900 Gm मात्रै रहेछ । हैरान र निराश भएर उनले जम्मै मक्खन जोख्न थाले तर किसान ले ल्याएको मक्खन को आकार जम्मै 900 - 900 gm मात्र रहेछ । अर्को हप्ता जसरी हमेशा को जस्तै त्यो किसान ले जब पसलेको दोकान मा खुट्टा टेके पसलेले रिसाएर हल्ला गर्दै भने , " यहाँबाट गइहाल ! कुनै बेइमान र धोकेवाजसित कारोबार गर्नु तर मसित होइन ।900 gm मक्खनलाई पुरै एक kg भनेर बेच्ने तिमी जस्तो बेइमान किसानलाई अनुहार देखाउनु शोभा दिदैन "/ किसान बडा विनम्रतापुर्वक पसलेलाई भने " मेरो भाइ मसित नरिसाउ , हामी त एउटा गरीब, मेहनती र इमान्दार मान्छे हौ , मसित सामान तौल गर्नको लागि जोख्ने ढक किन्ने हैसियत नै कहाँ छ र ? तपाइसित नै जुन एक kg चिनी किनेर लान्छु त्यसैलाई तराजुको एउटा पल्लामा राखेर दोस्रो पल्लामा त्यति नै वजनको मख्खन जोखेर ल्याउने गरेको छु । 👍🏻👍🏻👍🏻👍🏻👍🏻👍🏻👍🏻👍🏻 जे हामीले अरुलाई दिन्छौ त्यही फर्किएर आउँछ , चाहे इज्जत होस , सम्मान होस या धोका , आफ्नो कर्मबाट कोहि पनि उम्कन पाउदैन । स्टोरी मन पर्यो भने शेयर गर्न नभुल्नुहोला ///